بیا تو ای نفست باد نوبهار...بیا...

بیا که بی تو ندارد دلم قرار...بیا

تویی که جلوه حق،آفتاب اهل دلی

طلوع کن ز پس ابر انتظار بیا...

تنم در وسعت دنیای پهناور نمی‌گنجدروان سرکشم ،در قالب پیکر نمی‌گنجد مرا اسرار از این گفته‌ها بالاتر است ، امّابه گوش خلق ، از این حرف بالاتر نمی‌گنجدبه سینه دست نادانی مزن ارباب دانش رااگر علمی تو را در مخزن باور نمی‌گنجدعجب نبوَد که این خوابیدگان را نیست بیداریاذان صبح اندر گوشهای کر نمی‌گنجد...مرا خواب آن زمان آید ، که در زیر لَحَد باشمسر پُرشور ، اندر نرمی بستر نمی‌گنجدز بس راه وفاداری سریع‌تر و آتشین رفتمسخنهای وفایم در دل دلبر نمی‌گنجدتوانگر را مخوان در گوش دل اسرار ِ درویشیکه در خشخاش ، خوادامه مطلب

بیا تو ای نفست باد نوبهار...بیا ... بیا که بی تو ندارد دلم قرار...بیا تویی که جلوه حق،آفتاب اهل دلی طلوع کن ز پس ابر انتظار بیا...

فردوس ، سیه پوش عزای حسن(ع) است خوشبخت دلی که آشنای حسن(ع) است این که دل ما گشت گرفتار حسین(ع) شک نیست که تاثیر دعای حسن(ع) است

ای که جهان به یاد تو ماتم گرفته استدلهای عاشقان همه را غم گرفته استسالی دگر گذشته و با اذن مادرتعالم دوباره شور محرم گرفته استای وارث به حق همه انبیا حسین(ع)ای پادشاه سلطنت قلبها حسین(ع)از ما سلام بر بدن پاره پاره اتبر گریه های کودک در گاهواره اتبر غصه های ساقی عطشان کربلابر زخم های دخترک ماهپاره اتاز ما سلام و از همه اولیا حسین(ع)ای پادشاه سلطنت قلبها حسین(ع)ای برده دل ز پیر و جوان ماجرای توای قبله گاه اهل نظر کربلای تودل های مومنان همگی غرق ماتم استگویا که مادرت به جنان در عزای توکرده دوباره خیمه ماتم به پا حسین(ع)ای پادشاه سلطنت قلبها حسین(ع)هرچند از عطش جگرت پر شراره شدگرچه تنت ز تیغ عدو پاره پاره شدماه رخ تو گرچه به دریای خون نشستزخم تن تو گرچه فزون از ستاره شدخون تو گشت ضامن دین خدا حسین(ع)ای پادشاه سلطنت قلبها حسین(ع)مولا قسم به پیکر در خون نشسته اتآقا به حق خواهر مظلوم و خسته اتبر حر و بر زهیر و وهب،عابس و حبیببر قامت ز داغ برادر شکسته اتیک دم مکن ز خویش تو ما را جدا حسین(ع)ای پادشاه سلطنت قلبها حسین(ع)تو کیستی؟ تو آینه اسم اعظمیتو کیستی؟ تو معنی عشق مجسمیروح نماز و معنی قرآن و نور حقتو مروه ای تو رکن و مقامی تو زمزمیحج و طواف بی تو ندارد صفا حسین(ع)ای پادشاه سلطنت قلبها حسین(ع)ای عشق پاک تو ز ازل در سرشت ماای خاک پاک کرب و بلایت بهشت ماامروز ما بدون تو فردا نمی شودای مطلع کتابچه سرنوشت مادر روز حشر دست تو و چشم ما حسین(ع)ای پادشاه سلطنت قلبها حسین(ع)برچسبها: کیوان۶ ادامه مطلب

شادم که دلم مست ز جام حسن(ع) است نامی که گره گشاست،نام حسن(ع) است هرچندکه ننگ است غلامی،اما شاه است هر آنکس که غلام حسن(ع) است

از ازل یاد تو در هر دل شیداست حسین(ع)

چقدر نام دلارای تو زیباست حسین(ع)

کربلای تو زند طعنه به بستان بهشت

سنگفرش حرمت عرش معلاست حسین(ع)

برچسبها: کیوان۶

در آسمان دلها ماهی دمیده امشبدر کوی دل نسیم رحمت وزیده امشبای عاشقان غم از دل امشب برون بریزیدباب الحوائج عباس(ع)از ره رسیده امشببوسیده هر دو دست و چشمان مست او رادستی به بازوانش مولا(ع) کشیده امشبدارم گمان که در خود رازی نهفته دارداشکی که از دو چشم حیدر(ع)چکیده امشببرچسبها: کیوان۶ ادامه مطلب

بیا...بیا...که نسیم بهار می آید دوباره جان به تن روزگار می آید مدد بگیر ز انفاس پاک عیسی صبح که از شمیم خوشش بوی یار می آید...

الا که یاد تو بر درد عشق، درمان است...

بیا که چشم من از دوری تو گریان است

تو روح سبز بهاری و بی تو فصل بهار

به چشم منتظران تو، چون زمستان است...

برچسبها: کیوان۶

گریست ابر بهاری و غنچه خندان شد

نسیم صبح وزید و جهان گلستان شد

صدای چهچه بلبل، صدای غرش ابر؛

خبر رساند به دشت و دمن: بهاران شد...

برچسبها: کیوان۶

بیا که رفت زمستان و نوبهار آمد

دوباره بلبل عاشق به سبزه زار آمد

شکوفه ها همه مستند از طراوت صبح

دوباره خنده به لبهای روزگار آمد...

برچسبها: کیوان۶

زندگی از ابتدا با من سر پیکار داشتبهر آزار دل تنهای من اصرار داشتگوییا آیینه بختم همه زنگار داشت..."خلقت من از ازل یک وصله ناجور بودمن که خود راضی به این خلقت نبودم،زور بود..." تا به یاری بی وفا افتاد روزی کار مااشک شد هر شب انیس دیده ی بیدار ماقامتم از غم خمید و زرد شد رخسار ما...روز روشن بهر من همچون شب دیجور بود"من که خود راضی به این خلقت نبودم،زور بود" زندگانی از برایم مثل یک کابوس بود...در حصار بی کسی ها قلب من محبوس بودسهم من از عشق و مستی حسرت و افسوس بودشادی و آسایش و خوشبختی از من دور بود"من که خود راضی به این خلقت نبودم،زور بود" شادی آمد با شتاب اینجا و همچون رود رفتبخت هم گاهی به ما سر زد...ولیکن زود رفتاز جوانی هم خدا داند ندیدم سود،رفت...از ازل اسباب بدبختی برایم جور بود"من که خود راضی به این خلقت نبودم،زور بود" لحظه ای حتی،به دنیا بخت یار ما نبود...من چه سازم...؟! زندگی در اختیار ما نبودای جهانِ بی مروّت این قرار ما نبود...آسمان آشی برایم پخت،کان هم شور بود"من که خود راضی به این خلقت نبودم،زور بود" مثل یک ویروس،غمها در دلم تکثیر شداین دل بیچاره ام از ناکسی ها پیر شددر جوانی خسته شد...از زندگانی سیر شد...یک نفر بهر عذابم روز و شب مامور بود"من که خود راضی به این خلقت نبودم،زور بود" تا که من آواره گشتم در دیار سرنوشتخشک شد...پژمرد ناگه برگ و بار سرنوشتکی رسد آخر خداوندا بهار سرنوشت...؟!این که بر من رفت یاران از عدالت دور بود"من که خود راضی به این خلقت نبودم،زور بود"برچسبها: کیوان۶ ادامه مطلب

افسوس که عمر،بی خبر می گذرد ما در پی سود و...با ضرر می گذرد آزاده بِزی و دل مرنجان که جهان تا پلک زنی،چو یک سفر می گذرد ...

آن دل که نسوزد ز غم عشق تو، سنگ است...

در راه حسین بن علی(علیه السلام)مرگ، قشنگ است...

سر خم نکنم بر درِ هر بی سر و پایی

ارباب تویی...نوکریِ غیر تو ننگ است...

برچسبها: کیوان۶